22 Ekim 2010 Cuma

hep arayacağım seni

Seni bulmaktan vazgeçmiycem
Ben vazgeçsem bile bigün bulacaksın beni çünkü
eminim .Buna umud bulası demiyorum.Çünkü bu umud değil!
Gidenler oldu benden, labirent gibi caddelerde vedaladım onları...
Çoğuna bi hoşçakal bile diyemedim.Kimine ise defalarca söyledim.
İçimde derin bi boşluk, tırnaklarım bile sızlıyor biliyormusun.
Ama yakınmıyorum Geçiçek buna ina-nı-yo-rum!
Benimle yürüdüğünüz yollar mesafeler farklı olsada farklı çakıl taşları toplasakta
o yol da bir nefeslik mutluluk paylaştığınız için yinede teşekkürler...
Küçücük anlamlarla büyüdüm ben.Küçücük sözleden mutluluğu tatdım.
Sonraları hep felaketim olsada hepsinden sonra kalkıp yeniden kalkma gücü buldum ben.Umarım bu dönem ben ve çevremdeki herkes için sağsağlim geçer.

DİPNOT:Yeni bir başlangıçtan önce duraksayıp nefes alan ela gözlü virüs...

1 yorum:

ZK dedi ki...

Aynı yaşananlar farklı değil acılar...
Takipte..yim..
Öperim.
Ela gözlü virüs...

ZK :)