21 Nisan 2009 Salı

bi başlığın olmak zorunda değil ey yazı

Hep kaybediyorum bu aralar
Elimde ne varsa siliniyor gibi
Sırtımda mesuliyetler
Bi labirentteyim
Sevdiklerimin sadece sesi var.
Şaşkınım
Gidenlere bakakalmak bana yazılmış sanki
Durgunum
Kelimeler anlamsız
Hiçbiri ben değil farkındayım.
Susun saatler diyorum
Tik tak sesleri aleyhime
Elimde avucumda ne kaldıysa şimdi
Biliyorum
Onlara daha çok sarılma vakti şimdi
Yüzüm dönmüş gölgeme
yüzümü göremiyorum.
Sadece bi karartı tüm içime işleyen
Sarılıyorum karanlığa
Güneş ışıldarken bi kelebek kadar
hafif olmak istiyor ruhum.
Gün kadar sıcak
Ama ben üşüyorum.
Değerlilerim gitti
değersizleşiyorum......
.........................
..........................
daha bir çok yazılmayan cümlemle
içimi acıtıyorum.

1 yorum:

ZK dedi ki...

İçini acıtmazsan yazamazsın. Yazmazsan içini acıtamazsın...